...tyle słońca w całym mieście, nie widziałeś tego jeszcze , popatrz, o popatrz....
Tymi słowami piosenki można byłoby opisać dzisiejszy dzień. Morze błękitu aż po horyzont.Czuć wiosnę w każdym oddechu..... tak.... wiosna tuż,tuż :).
................................
Nie o wiośnie miałam napisać, bo o tym pewnie nie raz będzie jeszcze :) Dzisiaj przedstawię Wam Adę, która przyszła na świat w piątkowy wieczór. Zeszła z portretu..... i jest:). Dzisiaj po obiedzie pojechała do uroczej Magdalenki, która ją wymyśliła. Ja tylko tchnęłam w nią życie :))
Słowo "tylko"...hmmm, no nie wiem czy jest odpowiednie, bo wcale tak łatwo nie było :)Przytulinka na portrecie była jakby to powiedzieć, trochę koślawa.Najprościej byłoby zrobić kształtną lalę i uszyć proste , foremne ubranka. Chciałam jednak, by jak najwierniej odpowiadała rysunkowi. Nie mogłam sobie poradzić z niebieskim kubraczkiem. Dopiero za trzecim razem pasował do kształtów. Moja Ada bardziej się uśmiecha niż na portrecie. Najpierw chciałam to poprawić, ale pomyślałam sobie, że to wyraz szczęścia ,że pozwolono jej zejść z obrazka... Magdalenka nie wiedziała, jaką mam dla niej niespodziankę.Taki skromny prezencik, a tyle radości.
Czy spodobam się jej, czy mnie przytuli?
Magdalena ze swoją nową przytulinką
Serdecznie pozdrawiam wszystkich odwiedzających.
Witam nowe osoby:)
Drzwi Domu Rozalii są zawsze otwarte.Serdecznie zapraszam:)
..............
Miłego poniedziałku
